Posada del Potro to jedno z tych miejsc w Córdobie, które od razu czujesz, że kryje w sobie historie. Gdy przechodząc przez Plac del Potro widzisz tę pobielaną fasadę z drewnianymi balkonami, trudno sobie wyobrazić, ile opowieści słyszały te mury od XIV wieku.

To była typowa andaluzyjska posada - miejsce, gdzie zatrzymywali się podróżni i handlarze ze swoimi zwierzętami jucznymi. Prostokątny dziedziniec otoczony pokojami na piętrze i stajniami na parterze. Nic nadzwyczajnego, mogłoby się wydawać, ale Miguel de Cervantes był tu gościem i tak się tym miejscem zachwycił, że wspomniał je w Don Kichote aż trzy razy. To coś znaczy.

Budynek przechodził przez różne okresy - był mesónem doñi Teresy w 1381 roku, potem mesónem Pastorki, a w końcu przyjął nazwę, którą znamy dzisiaj. Przez prawie sześćset lat służył podróżnym, aż w latach siedemdziesiątych XX wieku miasto go wykupiło.

Dziś mieści się tu Centro Flamenco Fosforito - centrum poświęcone flamenco i postaci Antonio Fernándeza Fosforito, cantaora z Puente Genil. Ekspozycja prowadzi przez historię tego sztuki, pokazuje instrumenty, stroje i portrety wielkich mistrzów - od Paco de Lucíi po La Niñę de los Peines. Jeśli interesuje cię flamenco, to miejsce da ci dobre podstawy do zrozumienia jego złożoności.

Sama architektura posady jest równie fascynująca co ekspozycja. Drewniane balustrady, podcienia, aromat roślin wypełniających dziedziniec - wszystko to tworzy atmosferę, która przenosi w inne czasy. Można zrozumieć, dlaczego nie tylko Cervantes, ale też Pío Baroja czy Ildefonso Falcones umieścili to miejsce w swoich powieściach.

Zwiedzanie Posada del Potro jest bezpłatne, co w Córdobie nie zdarza się często przy tak ciekawych miejscach. Warto przyjść tu po zwiedzeniu pobliskiego Muzeum Julio Romero de Torres - te dwa miejsca tworzą razem ciekawą opowieść o andaluzyjskiej kulturze. Jeśli chcesz głębiej poznać historię budynku, dostępny jest audioprzewodnik, który opowie szczegóły, których nie znajdziesz na tablicach informacyjnych.

To miejsce, gdzie historia Córdoby staje się namacalna i zrozumiała.