Plaza de las Tendillas w Córdobie to miejsce, które natychmiast wciąga swoją atmosferą. Kiedy po raz pierwszy stanąłem na tym placu, od razu poczułem, że to bije serce miasta. Nazwa pochodzi z XIV wieku, gdy mieściły się tutaj małe sklepy należące do Zakonu Calatrava - te "tendillas" to właśnie owe kramiki z tkaninami.

To, co widzimy dzisiaj, powstało głównie w latach dwudziestych XX wieku. Wtedy wyburzono słynny Hotel Suizo, który stał tu przez dziesięciolecia, i stworzono obecny kształt placu. Architekci z tamtego okresu naprawdę się postarali - budynki wokół placu de las Tendillas tworzą spójną całość, choć każdy ma swój charakter.

W centrum dominuje pomnik Wielkiego Kapitana, dzieło Mateo Inurrii z 1923 roku. Gonzalo Fernández de Córdoba na koniu wygląda imponująco, otoczony czarną marmurową fontanną dodaną podczas renowacji w 1999 roku. Wtedy też plac został niemal całkowicie zamknięty dla ruchu samochodowego, co było strzałem w dziesiątkę.

Ale prawdziwą gwiazdą jest słynny zegar flamenco. Zamiast bić dzwonami, gra na gitarze! Melodie soleares rozbrzmiewają o pełnych godzinach i co kwadrans. W Sylwestra tysiące Kordobijczyków zbiera się tutaj, żeby jeść winogrona w rytm tej gitary zamiast tradycyjnych gongów z Madryt. To naprawdę wyjątkowe przeżycie.

Spacerując po placu, zwracam uwagę na architekturę z lat dwudziestych - budynek La Unión y el Fénix, Palacio Colomera (teraz hotel), czy Casa Enríquez Barrios autorstwa Aníbala Gonzáleza, tego samego, który projektował Plaza de España w Sewilli. Każdy ma swoją historię.

W latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych to miejsce nazywano żartobliwie "tontódromo" - była to główna promenada, gdzie Kordobijczycy przychodzili się pokazać. Dziś atmosfera jest bardziej spokojna, ale energia pozostała ta sama.

Jeśli planujesz zwiedzanie Plaza de las Tendillas, warto przyjść o różnych porach. Rano ma swój spokojny rytm, wieczorem tętni życiem. Istnieje też audioprzevvodnik, który opowie więcej szczegółów o poszczególnych budynkach i ich mieszkańcach. Sam plac można obejść w kilka minut, ale atmosfera sprawia, że chce się tutaj zostać dłużej.