Plaza de la Luna w Córdobie to jedno z tych miejsc, które odkrywa się przypadkiem, błądząc wąskimi uliczkami żydowskiej dzielnicy. Nie znajdziesz jej w centrum głównych szlaków turystycznych, ale właśnie dlatego ma w sobie coś autentycznego.

Dotrzeć tutaj można przez Puertę de la Luna, bramę w zachodnim murze obronnym z I wieku n.e. Sama brama została otwarta dopiero w latach sześćdziesiątych XX wieku podczas prac renowacyjnych prowadzonych przez architekta José Rebollo. Przechodzi się przez długi korytarz, który przecina XVII-wieczny pałac biskupa Salizanesa - budowlę wzniesioną na fundamentach dawnych domów żydowskich.

Po minięciu łuku trafia się do małego placyku, który bardziej przypomina andaluzyjskie patio niż tradycyjną plazę. Fontanna z figurą boga Pana przyciąga wzrok - rzeźbiarz Rafael García Rueda użył twarzy własnego syna jako modelu dla chłopca grającego na flecie. Nad nią widnieje barokowa tablica kamienna, a przed fontanną stoi kolumna zwieńczona żelazną figurką Virgen de Luna.

Z jednego z narożników plaza prowadzi podwójny zakręt do jeszcze węższych uliczek juderii. Te przejścia pełne są tego szczególnego cordobés sabor, o którym piszą lokalni kroniki. Można tu poczuć atmosferę dawnej Córdoby, gdy miasto było stolicą prowincji Baetica za czasów rzymskich.

Palacio de los Luna, który góruje nad placikiem od strony Plaza de San Andrés, to jedna z najlepiej zachowanych rezydencji renesansowych w mieście. Jego platereskowa fasada z kamienia pochodzi z drugiej połowy XVI wieku. W herbie rodowym widnieje księżyc - luna - który dał nazwę całemu miejscu. Pałac ma ciekawą historię - podobno straszy w nim duch dziecka, choć to już należy do miejskich legend.

Miejsce jest na tyle kameralne, że można tu spokojnie usiąść i obserwować życie dzielnicy. Jeśli chcesz poznać więcej historycznych szczegółów, warto skorzystać z audioguía - pomoże zrozumieć skomplikowane dzieje tej części Córdoby, gdzie warstwy rzymskie, żydowskie i chrześcijańskie nakładają się na siebie przez wieki.