Palacio de la Madraza w Grenadzie to jedno z tych miejsc, które łatwo przegapić, przechodząc ulicą Oficios w centrum miasta. A szkoda, bo kryje się za skromną fasadą fragment niezwykłej historii – jedyna zachowana madrasa w całej Al-Andalus.

Gdy Yusuf I kazał wznieść ten budynek w 1349 roku, Grenada była jeszcze stolicą ostatniego muzułmańskiego królestwa na Półwyspie Iberyjskim. Madrasa Yusufiyya miała przyciągnąć najlepszych uczonych i podnieść prestiż dynastii Nasrydów. Znajdowała się w samym sercu miasta, obok Wielkiego Meczetu i Alcaicería – elitarnej dzielnicy handlowej.

To była pierwsza publiczna madrasa w Al-Andalus. Uczono tu prawa islamskiego, medycyny, astronomii, matematyki i filozofii. Wśród studentów był Ibn al-Khatib, jeden z najważniejszych intelektualistów średniowiecznej Granady. Wykładali tu również słynni uczeni jak Ibn Marzuq czy Ibn al-Fajjar.

Po zdobyciu Grenady przez Katolików w 1492 roku madrasa działała jeszcze kilka lat. Potem nastąpiło to, co najgorsze – kardynał Cisneros spalił całą bibliotekę na placu Bib-Rambla. Budynek zamieniono na ratusz, a w XVIII wieku większość oryginalnej struktury wyburzono, zastępując barokową fasadą.

Dziś z pierwotnej madrasay pozostało niewiele. Oratorium z XIV wieku to najcenniejszy fragment – niewielka sala modlitwy z przepięknymi mukarnas i arabeskowymi dekoracjami. Ściany pokrywają arabskie inskrypcje, a przejście z kwadratu do ośmiokąta rozwiązano za pomocą charakterystycznych dla sztuki nasrydzkiej rozwiązań architektonicznych.

Budynek należy obecnie do Uniwersytetu w Grenadzie i mieści się tu Academia de Bellas Artes. Od 2011 roku można go zwiedzać, choć nie wszyscy turyści o tym wiedzą. Jeśli chcesz głębiej poznać historię tego miejsca, dostępny jest audioprzewodnik, który opowie o dramatycznych losach tej wyjątkowej instytucji.

Madrasa przypomina o czasach, gdy Granada była mostem między światami. Stojąc w tym małym oratorium, łatwo wyobrazić sobie studentów pochylonych nad manuskryptami, zanim historia obróciła wszystko w popiół.