Alhambra Granada to miejsce, które zmienia sposób patrzenia na architekturę mauretańską. Stojąc na wzgórzu Sabika, ten XIII-wieczny kompleks pałacowy królów Nazarydów wciąż zachwyca swoją elegancją i przemyślaną konstrukcją.

Muhammad I, zwany Al-Hamar ze względu na rudą brodę, założył tu pierwszą siedzibę w 1238 roku. To od jego przezwiska pochodzi nazwa całego kompleksu - al-Ḥamrāʼ oznacza bowiem "czerwona" w języku arabskim. Choć istnieją różne teorie na temat tej etymologii, jedna z nich mówi o czerwonym świetle pochodni oświetlających nocne prace budowlane.

Najbardziej fascynujące są pałace nazarydzkie, szczególnie Patio de los Arrayanes i Patio de los Leones, powstałe za czasów Jusufa I i Muhammada V w XIV wieku. Te wnętrza reprezentują szczyt sztuki andaluzyjskiej. Delikatne arabesky, mukarny i gra światła na ścianach tworzą atmosferę, której nie da się oddać na fotografiach.

Alcazaba, najstarsza część kompleksu, pełniła funkcję wojskową. Torre de la Vela, najwyższa wieża obronna, oferuje widoki na całą Vegę Granadyjską. Dzwon umieszczony tam przez chrześcijan po 1492 roku oznajmiał rolnikom czas nawadniania pól. Wewnątrz alcazaby zachowały się resztki ulic i domów - całego garnizonu, który obsługiwał twierdzę.

Medina stanowiła miasto służebne wobec dworu. Trzy główne ulice łączyły wszystkie części kompleksu, tworząc funkcjonalną strukturę miejską z własnymi sklepami, warsztatami i mieszkaniami.

Podczas zwiedzanie Alhambra warto pamiętać o rezerwacji biletów z wyprzedzeniem - rocznie odwiedza ją ponad 2,5 miliona osób. Audioprzewodnik pomaga zrozumieć historyczne znaczenie poszczególnych pomieszczeń i symbolikę dekoracji.

Po zdobyciu przez Królów Katolickich kompleks wzbogacił się o elementy chrześcijańskie - klasztor San Francisco, pałac Karola V czy kościół Santa María. Ta mieszanka stylów pokazuje warstwy historii nakladające się przez wieki.

Co zobaczyć w Granada poza Alhambrą? Generalife z jego ogrodami i Albaicín tworzą razem z pałacem jeden wpis na liście UNESCO od 1984 roku. Ale to właśnie czerwone mury na wzgórzu pozostają głównym powodem, dla którego warto odwiedzić Andaluzję.