Catedral de Granada to jedno z tych miejsc, które od pierwszej chwili pokazuje ci, dlaczego Andaluzja była tak wyjątkowym centrum artystycznym podczas renesansu. Kiedy stajesz przed jej fasadą na Plaza de las Pasiegas, od razu czujesz, że to coś więcej niż zwykła świątynia.

Historia budowy tej katedry to prawdziwa lekcja o tym, jak zmieniały się style architektoniczne w XVI i XVII wieku. Zaczęło się w 1523 roku od gotyckiego projektu Enrique Egasa, ale gdy Diego de Siloé przejął kierownictwo w 1528 roku, wszystko się zmieniło. Wprowadził rewolucyjne rozwiązania inspirowane klasyczną architekturą rzymską, które sprawiły, że świątynia stała się jednym z najważniejszych dzieł hiszpańskiego renesansu.

To, co najbardziej uderza w środku, to okrągła kaplica główna. Siloé zerwał z tradycyjnym podłużnym układem i stworzył przestrzeń o średnicy 22 metrów, inspirowaną Bazyliką św. Piotra w Watykanie. Ta centralna kaplica, otoczona ambułatorium, była pierwotnie pomyślana jako mauzoleum dla dynastii Habsburgów, ale Felipe II zdecydował się przenieść królewskie pochówki do Escorialu.

Wnętrze zachwyca jasnością. Białe ściany, pokryte wapnem i gipsem, sprawiają, że światło odbija się w sposób, który tworzy niemal mistyczną atmosferę. Pięć naw oddzielonych korynckimi kolumnami, różnice wysokości między nawą główną a bocznymi - wszystko to składa się na wyjątkowo harmonijną kompozycję.

Nie można przejść obojętnie obok rzeźb Alonso Cano przedstawiających Adama i Ewę, które flanki łuk toral łączący kaplicę główną z nawą. Te popiersia, wraz z figurami Królów Katolickich autorstwa Pedro de Meny, opowiadają historię zbawienia - od grzechu pierworodnego po odkupienie.

Podczas zwiedzanie Catedral de Granada warto zwrócić uwagę na to, jak różne epoki pozostawiły swój ślad. Barokowa fasada Alonso Cano z XVII wieku kontrastuje z renesansowym wnętrzem, a niedokończona wieża łączy elementy trzech klasycznych porządków architektonicznych.

Granada oferuje audioprzewodnik, który pomoże ci lepiej zrozumieć skomplikowaną historię tej budowli i jej znaczenie dla hiszpańskiej sztuki renesansowej.