
Opis
Dotarcie tutaj to już samo w sobie przygoda. Wąskie, brukowane uliczki prowadzą w górę przez labirynt białych domów z kwiecistymi balkonami. Można iść pieszo z Plaza Nueva – zajmuje to około pół godziny, ale warto pokonać te strome ścieżki. Alternatywnie kursują małe autobusy linii C31 i C32, które zatrzymują się niedaleko punktu widokowego.
Sam mirador bierze nazwę od kościoła San Nicolás, który stoi tuż za nim. To budowla z XVI wieku wzniesiona na fundamentach dawnego meczetu Azitini. Historia tego miejsca doskonale odbija burzliwe dzieje Granady – miasto zmieniało religię, ale architektura zachowała ślady różnych epok.
Najlepszy czas na wizytę to zdecydowanie zachód słońca. Alhambra płonie wtedy złotymi i czerwonymi odcieniami, a góry Sierra Nevada tworzą dramatyczne tło. Atmosfera bywa magiczna, choć trzeba liczyć się z tłumami turystów. Jestem zwolennikiem przyjścia tutaj również wcześnie rano – wtedy panuje spokój, a światło delikatnie oświetla pałace po drugiej stronie doliny.
Wieczorami Alhambra w iluminacji wygląda zupełnie inaczej. Złote reflektory podkreślają kontury murów i wież, które wydają się unosić w ciemności. To moment, gdy większość zwiedzających już odeszła, a ty możesz spokojnie podziwiać ten niezwykły widok.
Wokół miradoru dzieje się sporo życia. Lokalni muzycy grają flamenco, działają małe bary gdzie można wypić herbatę w mauretańskim stylu. Zwiedzanie Mirador de San Nicolás można połączyć z eksploracją całego Albaicín – warto zobaczyć pobliską Mezquita Mayor czy Aljibe de San Nicolás, starożytny zbiornik na wodę z czasów arabskich.
Jeśli chcesz głębiej poznać historię tego miejsca, dostępny jest audioprzewodnik Mirador de San Nicolás, który opowiada fascynujące historie o czasach, gdy Granada była ostatnim bastionem muzułmańskiej Hiszpanii. Pamiętaj tylko o wygodnych butach – te kamienne uliczki potrafią być zdradliwe.
Información adicional
za osobę
Całkowita cena audioprzewodników




