Basílica de la Caridad w Cartagenie to miejsce, które odkryłem przypadkiem podczas spaceru po starym mieście. Z zewnątrz może nie wydawać się szczególnie imponująca, ale wnętrze kompletnie mnie zaskoczyło. Ta neoklasycystyczna świątynia z XVIII i XIX wieku kryje w sobie prawdziwe skarby.

Gdy tylko przekroczyłem próg, uwagę przykuła monumentalna kopuła dominująca nad całą przestrzenią. Architektura przypomina trochę rzymski Panteon - te same proporcje i gra świateł. Inżynier morski Tomás de Tallerie, który projektował obecną budowlę w 1893 roku, wyraźnie inspirował się klasycznymi wzorcami.

Historia tego miejsca sięga 1693 roku, kiedy to żołnierz Francisco García Roldán założył tu bractwo opiekujące się chorymi. Neapolitańska figura Matki Boskiej z 1723 roku, którą sprowadził brat Francisco Irsino, szybko stała się obiektem wielkiej czci mieszkańców Cartageny. Do dziś jest patronką miasta, a miejscowi modlili się do niej podczas susz w 1789 i 1821 roku, czy epidemii cholery w 1850.

Prawdziwym bogactwem basyliki są dzieła sztuki. Rzeźby Francisco Salzillo i jego szkoły, szczególnie ukrzyżowany Chrystus, należą do najcenniejszych. Rokokowy ołtarz w kaplicy komunijnej i zespół Matki Boskiej Dusz w tym samym stylu robią ogromne wrażenie. Płótna namalowane przez Manuela Ussel de Guimbarda w 1893 roku dopełniają artystycznej oprawy.

Co ciekawe, obecna świątynia została zbudowana na fundamentach wcześniejszego kościoła z 1744 roku. Rosnąca liczba wiernych zmusiła do budowy większego obiektu. W 2012 roku papież Benedykt XVI nadał świątyni tytuł bazyliki mniejszej, a siedem lat później została uznana za Dobro Kulturowe Regionu Murcji.

Zwiedzając tę bazylikę w Cartagenie, warto skorzystać z audioprzewodnika, który pomoże lepiej zrozumieć symbolikę i historię poszczególnych elementów. Miejsce to pokazuje, jak głęboko religia i sztuka przenikały się w hiszpańskiej kulturze przez wieki.