Old Vic Londres to miejsce, które od ponad dwóch stuleci świadczy o tym, jak teatr może przetrwać wszystko. Znajduje się w dzielnicy Waterloo, w budynku który początkowo nosił nazwę Royal Coburg Theatre, gdy otworzył swoje podwoje w 1818 roku.

Historia tego teatru to prawdziwa podróż przez czas. Zmieniał nazwy jak rękawiczki - z Royal Coburg Theatre na Royal Victoria Theatre w 1833, potem Royal Victoria Palace po przebudowie w 1871. Dopiero Emma Cons przejęła go w 1880 roku i nadała mu obecną nazwę Royal Victoria Hall, choć ludzie już wtedy mówili na niego po prostu Old Vic.

To, co naprawdę wyróżnia ten teatr, to nie tylko jego architektura - choć budynek zaprojektowany przez Rudolpha Cabanela z Akwizgranu robi wrażenie. Liczy się przede wszystkim jego dziedzictwo artystyczne. Lilian Baylis, siostrzenica Emmy Cons, rozpoczęła tu w 1914 roku serię przedstawień Shakespeare'a, które na zawsze zmieniły oblicze teatru.

Podczas zwiedzania Old Vic trudno nie pomyśleć o tym, co przechodził ten budynek. Został uszkodzony podczas nalotów w 1940 roku, ale jak feniks odrodził się z popiołów. W 1951 roku otrzymał status zabytku klasy II*, co tylko potwierdza jego znaczenie dla brytyjskiej kultury.

Teatr mieści dzisiaj 1067 widzów i działa jako instytucja non-profit. Jego wnętrza przeszły przez liczne przebudowy - w 1922 pracowała nad nimi firma Matcham & Co., w latach 50. Pierre Sonrel, a w 1960 Sean Kenny. Każda z tych modernizacji dodawała coś nowego, nie niszcząc ducha miejsca.

Spacerując po okolicy, warto zauważyć, jak Old Vic wpisuje się w klimat south London. Waterloo to dzielnica pełna kontrastów - nowoczesne budynki sąsiadują tu z historycznymi teatrami i pubami.

Co zobaczyć w Londres oprócz Old Vic? Cała ta część miasta oferuje mnóstwo atrakcji, ale ten teatr pozostaje jednym z najważniejszych punktów kulturalnej mapy stolicy.

Odkryj wszystkie sekrety Old Vic z naszym kompletnym audioprzewodnik po Londynie - to najlepszy sposób, żeby poznać fascynującą historię tego miejsca i zrozumieć, dlaczego przez ponad 200 lat pozostaje sercem brytyjskiego teatru.