Kensington to jedna z najbardziej eleganckich dzielnic Londynu, położona około 4,6 kilometra na zachód od centrum miasta. Kiedy pierwszy raz spacerowałem po Kensington High Street, głównej arterii handlowej tego obszaru, od razu poczułem, że to miejsce ma w sobie coś wyjątkowego. Tu luksus miesza się z historią na każdym kroku.

Nazwa dzielnicy pochodzi z czasów anglosaskich – pierwotnie nazywano ją "Chenesi's ton", co oznaczało osadę Chenesiego. W Księdze Domesday z 1086 roku figuruje już jako Chenesitone, a jedna z najwcześniejszych wersji pisowni z 1396 roku to Kesyngton. Ta długa historia odcisnęła swoje piętno na architekturze i atmosferze miejsca.

Północno-wschodnią część zajmują Kensington Gardens z pomnikiem Alberta, Serpentine Gallery i monumentem Speke'a. To idealne miejsce na popołudniowy spacer, szczególnie gdy słońce przebija się przez korony drzew. South Kensington natomiast to prawdziwa mekka dla miłośników kultury i nauki. Imperial College London, Royal College of Music, Natural History Museum, Victoria and Albert Museum oraz Science Museum – wszystko to znajduje się w zasięgu spaceru.

Royal Albert Hall zasługuje na osobną wzmiankę. Ten spektakularny okrągły budynek, w którym występowały największe gwiazdy światowej muzyki, robi wrażenie nawet z zewnątrz. Wnętrze? Jeszcze bardziej imponujące.

Co mnie uderzyło podczas zwiedzania Kensington, to liczba ambasad i konsulatów. Spacerując po bocznych uliczkach, co chwila mijasz flagi różnych krajów powiewające przed reprezentacyjnymi budynkami. To pokazuje, jak prestiżowy jest ten obszar.

Holland Park, choć mniej znany od swoich sąsiadów, oferuje spokojną oazę zieleni. Jego japońskie ogrody są szczególnie urocze wiosną, kiedy kwitną wiśnie.

Dzielnica ma swój wyraźny charakter – nie jest tak hałaśliwa jak centrum, ale też nie nudna jak niektóre mieszkaniowe obszary Londynu. Odkryj wszystkie sekrety Kensington dzięki naszemu kompletnemu audioprzewodnik po Londynie i poznaj historie, których nie znajdziesz w przewodnikach.

Kensington to miejsce, gdzie przeszłość spotyka się z teraźniejszością w najbardziej brytyjski sposób – z klasą i bez pośpiechu.