Auschwitz bezoeken: praktische gids om zelfstandig te gaan

De eerste keer dat ik Auschwitz I binnenging, liep ik langs Blok 11 zonder te weten wat het was. Ik zag een gebouw van rode baksteen dat identiek was aan de twintig andere, met een gesloten binnenplaats tussen dat blok en zijn buur, en ik liep door naar de volgende open deur. Pas weken later, bij het thuis lezen, kwam ik erachter dat die binnenplaats de Dodenmuur was, dat in de celkelders van dat blok gevangenen stonden die veroordeeld waren om staande van de honger te sterven, en dat daar in september 1941 de eerste vergassingsproeven met Zyklon B werden uitgevoerd.

Ik had op drie meter afstand van dat alles gestaan. En ik heb het niet gezien, omdat niemand het mij vertelde.

Dat is het ongemakkelijke aan Auschwitz op eigen gelegenheid bezoeken: het Memoriaal is niet ontworpen om zichzelf uit te leggen. Er zijn ingetogen bordjes, hier en daar een vergrote historische foto, discrete plattegronden op de kruispunten. Het Museum doet er goed aan de plek niet vol te hangen met luidruchtige panelen, maar het resultaat voor wie onvoorbereid naar binnen gaat, is dat je een begraafplaats van 200 hectare doorkruist zonder bijna iets te begrijpen van wat je onder je voeten hebt.

Je kunt het bezoeken op eigen gelegenheid. Duizenden mensen doen dat elke week en voor velen is het de beste manier: zonder haast, stilstaan waar het nodig is, zonder in het tempo van een groep van dertig te lopen. Maar je moet precies weten hoe de toegang werkt, want het reserveringssysteem is aanzienlijk restrictiever dan bijna iedereen verwacht, en de meeste klachten die je op fora leest, komen voort uit het feit dat men dat te laat ontdekt.

Deze gids gaat daarover: aankomen met de juiste reservering, met de tijd goed verdeeld en met de kennis van wat elk gebouw is voordat je ervoor staat.

---

Kort overzicht

• Toegang op eigen gelegenheid is gratis, maar de pas is verplicht, op naam en alleen online verkrijgbaar.
• Er worden geen kaartjes aan de kassa verkocht. Sinds maart wordt werkelijk alles gereserveerd op visit.auschwitz.org.
• Van april tot oktober, tussen 10:00 en 15:00, kun je niet naar binnen zonder educator. Dat tijdvak is gereserveerd voor rondleidingen en georganiseerde groepen.
• De passen zonder educator komen vrij op specifieke tijden die per maand verschillen en moeten uiterlijk 7 dagen van tevoren worden gereserveerd, of tot ze op zijn.
• Met dezelfde pas bezoek je Auschwitz I en Birkenau. Ze liggen 3 km uit elkaar, er is een pendeldienst.
• Reken op minimaal 4 uur voor beide kampen. Minder is rennen.
• Binnen is geen audiogidssysteem van het Museum: de koptelefoons zijn uitsluitend voor rondleidingen.
• Een bezoek wordt afgeraden voor kinderen onder 14 jaar.

---

Wanneer je Auschwitz zelfstandig kunt bezoeken (en wanneer niet)

Dit is het gegeven dat bijna geen enkel artikel bovenaan vermeldt, en het is datgene wat je hele planning kan laten omvallen.

Van 1 april tot en met 31 oktober, van 10:00 tot 15:00, is toegang tot het terrein van het voormalige kamp Auschwitz I uitsluitend toegestaan met een pas voor een rondleiding of een pas voor een georganiseerde groep. In het drukste tijdvak van de dag en van het jaar bestaat het bezoek zonder educator eenvoudigweg niet. Niet dat er minder plaatsen zijn: er is geen enkele.

Het bezoek zonder gids-educator is mogelijk op bepaalde tijden en is gebonden aan de gratis passen die via het reserveringssysteem worden verstrekt. Die tijden variëren per maand en vallen in de praktijk 's ochtends vroeg of vanaf de late middag. In de wintermaanden kan de vrije toegang pas om drie uur 's middags opengaan, waarmee het resterende daglicht beperkt is.

Er is een nuance waar veel mensen geen rekening mee houden en die in jouw voordeel werkt: je kunt tot 90 minuten na het laatste toegangsmoment op het terrein blijven. Oftewel: het uur dat je reserveert is het uur waarop je de controle passeert, niet het uur waarop een bezoek begint of het uur waarop je eruit wordt gestuurd.

Het Museum is elke dag van het jaar open, behalve op 1 januari, 25 december en Eerste Paasdag. De algemene openingstijden worden in de zomer uitgebreid en in de winter ingekort.

Kijk, voordat je vluchten boekt of een hotel in Krakau vastlegt, de tijdentabel voor precies de maand van je reis op auschwitz.org. Het is het enige gegeven in deze gids dat je kan verplichten je hele route te herzien.

Wat dit in de praktijk betekent

• In de zomer begint je zelfstandige bezoek om 15:00 uur of later. Dat is prima haalbaar, maar je moet accepteren dat je bij zonsondergang in Birkenau bent en dat je dag in Krakau helemaal opgaat aan het bezoek.
• In de winter start je in de middag met weinig licht. Birkenau in de openlucht in januari, met wind en om vier uur 's middags, is een zware ervaring. Kleed je er dus naar.
• Lente en herfst vormen het beste venster: de vrije toegangstijden zijn ruimer en er is noch de augustushitte noch de modder van februari.

---

De gratis pas stap voor stap reserveren

Het bezoek zonder educator is gratis. Het Museum rekent alleen kosten voor de diensten van een gids-educator. Dat het gratis is, betekent niet dat het makkelijk te krijgen is, en er bestaat een hele industrie van tussenpersonen die van die verwarring leeft.

De regels van het systeem

• Toegang, zowel tot Auschwitz I als tot Birkenau, is alleen mogelijk met een pas op naam, in beperkte oplage, en reserveringen worden uitsluitend online op visit.auschwitz.org gemaakt. Er worden geen toegangskaarten aan de deur van het Museum verkocht.
• De gratis passen voor het bezoek zonder educator moeten uiterlijk 7 dagen voor de geplande datum worden gereserveerd, of tot de plaatsen op zijn.
• Individuele passen zijn niet wijzigbaar en niet restitueerbaar. De reservering wordt gemaakt op voor- en achternaam en bij de controle wordt om een identiteitsbewijs gevraagd dat daarmee overeenkomt.
• Het gekozen uur is het uur waarop je het Museum betreedt.
• De reservering opent ongeveer drie maanden voor de datum.

De juiste volgorde

1. Raadpleeg de tijden voor toegang zonder educator in de maand van je reis.
2. Ga naar visit.auschwitz.org, verander indien nodig de taal en kies de optie voor een bezoek voor individuele bezoekers.
3. Zoek de tijdvakken zonder educator. Die verschijnen meestal lager in de lijst van de dag en later op de dag, dus scroll de hele pagina door voordat je concludeert dat er niets is.
4. Reserveer vóór je het verblijf in Krakau boekt, niet daarna. De pas bepaalt de rest van de reis, niet andersom.
5. Controleer of de naam letter voor letter overeenkomt met je paspoort of identiteitskaart.
6. Download de pdf en bewaar daarnaast een schermafbeelding van de code op je telefoon. Het bereik in de toegangszone is niet altijd stabiel.

Over doorverkoop en tussenpersonen

De pas zonder educator is gratis. Als een website je 20, 30 of 40 euro vraagt voor «de toegang tot Auschwitz», dan brengt die je iets in rekening voor een handeling die je zelf in vijf minuten doet. Wat wel een officiële prijs heeft, zijn de rondleidingen met educator van het Museum, die je via dezelfde website boekt, en de tours met vervoer vanuit Krakau, een andere en legitieme dienst als je het prettig vindt dat ze je brengen.

De regel dat alleen online wordt verkocht, is onder andere ingevoerd om het opkopen van kaartjes en het nachtelijk wachten aan de poort te stoppen.

---

Wat de dag werkelijk kost

Realistische uitsplitsing voor één persoon die zelfstandig vanuit Krakau gaat:

Post	Richtprijs
Toegangspas zonder educator	0 €
Bus Krakau–Oświęcim (heen en terug)	8–12 €
Trein Krakau–Oświęcim (heen en terug)	14–18 €
Eten in Oświęcim	8–15 €
Audiogids in het Nederlands (optioneel, deelbaar)	vanaf 13,99 €

Een volledige dag op eigen gelegenheid komt uit onder de 30 € per persoon, tegenover 40–70 € voor een georganiseerde tour met vervoer. Het echte verschil is niet alleen het geld: je gaat op je eigen tempo en jij bepaalt hoe lang je in elke zaal blijft.

*Vervoersprijzen zijn indicatief en kunnen wijzigen. Controleer vóór je reis.*

---

Hoe je vanuit Krakau in Auschwitz komt

Het Memoriaal ligt in Oświęcim, op ongeveer 70 km van Krakau. De hoofdparkeerplaats en de ingang van het Museum bevinden zich aan de Więźniów Oświęcimia 55.

Met de bus

Dit is de meest praktische optie en degene die ik zou aanbevelen. De bussen vertrekken van het busstation Dworzec MDA, naast het centraal station Kraków Główny, en de rit duurt ongeveer anderhalf uur. Meerdere maatschappijen rijden met frequente afritten.

Het detail dat het verschil maakt: busmaatschappij Lajkonik stopt bij Muzeum Auschwitz, vrijwel bij de ingang. De andere zetten je op zo'n tien minuten lopen af. Als je kunt kiezen, kies die.

Met de trein

Vertrekt vanaf Kraków Główny naar het station van Oświęcim en doet er, afhankelijk van de dienst, 1 u 20 tot 2 uur over, met zo'n tien verbindingen per dag. Comfortabel en zittend.

Het nadeel: het station ligt op zo'n 2 km van het bezoekerscentrum, ongeveer 24 minuten lopen, of een stadsbus of taxi. In de hitte of met regen vallen die twee kilometer zwaar.

Met de auto

Er is parkeergelegenheid bij de hoofdingang. Het is zinvol als je het bezoek over twee dagen wilt verdelen, als je met je gezin reist of als je daarna doorreist naar Zakopane of Katowice.

De terugreis

Kijk die vóór je naar binnen gaat op. De laatste bussen en treinen terug naar Krakau rijden niet tot diep in de nacht, en binnen op het terrein wil je niet aan je telefoon vastzitten om tijden uit te rekenen. Dit is een praktische tip, maar ook een inhoudelijke: het bezoek wordt beschadigd als je het doet met je hoofd bij de klok.

Die heenreis — ruim anderhalf uur zonder iets te doen — is naar mijn ervaring het beste moment van de dag om je voor te bereiden. Daar kom ik verderop op terug.

---

Auschwitz I en Birkenau: hoe je de tijd verdeelt

Het zijn twee aparte terreinen, zo'n 3 kilometer uit elkaar, en dezelfde pas geeft toegang tot beide. Er rijdt een pendeldienst tussen beide.

De meestgemaakte fout van wie zelfstandig gaat, is al zijn tijd in het eerste besteden en bij Birkenau aankomen met veertig minuten over en vermoeide benen.

Auschwitz I is het bakstenen kamp. Het was in mei 1940 een omgebouwde kazerne van het Poolse leger, en de blokken daarvan zijn vandaag tentoonstellingszalen. Het is dicht, besloten, vol voorwerpen en documenten. Je komt er langzaam vooruit.

Birkenau (Auschwitz II) werd vanaf oktober 1941 aangelegd en is enorm: honderden hectaren, bijna alles in de openlucht. Hier vond het grootste deel van de uitroeiing plaats. De rampe staat er nog, een paar barakken, de schoorstenen van de barakken die er niet meer zijn en de ruïnes van de crematoria die de SS in januari 1945 opbliezen. Het indrukwekkende is precies het tegenovergestelde van Auschwitz I: de leegte en de schaal.

Aanbevolen verdeling

Deel	Tijd
Auschwitz I	2 u – 2 u 30
Overbrugging met pendeldienst	15–20 min
Birkenau	1 u 30 – 2 u
Totaal	4 u – 5 u

Als je in de zomer om 15:00 naar binnen gaat, kom je net uit. Als je later binnengaat, overweeg dan met Birkenau te beginnen: dat is het terrein dat anders onbezocht blijft en het werkt het slechtst met weinig licht.

En als je in Krakau tijd over hebt, is het beter om het over twee dagen te verdelen dan het in één dag te persen. Het zijn twee bezoeken van heel verschillende aard, en samen verzadigen ze op een manier die moeilijk uit te leggen is tot je het hebt meegemaakt.

---

Wat te zien in Auschwitz I: route blok voor blok

Dit is de volgorde waarin het zin heeft het terrein te doorlopen. Elk punt verwijst naar zijn eigen fiche met de bijbehorende audiogids.

1. De poort «Arbeit macht frei»

De oorspronkelijke toegang tot het kamp, met het door gevangenen gesmede opschrift. De letter B is op zijn kop gelast, een detail dat decennialang is uitgelegd als een stil gebaar van verzet van de smeden. Het is het verplichte beginpunt en ook het meest gefotografeerd; het is beter er snel langs te lopen en later terug te keren, wanneer er minder mensen zijn.

2. Blok 4 — Uitroeiing

De tentoonstelling die de omvang van de misdaad in cijfers brengt: de maquette van een gaskamer en crematorium van Birkenau, de lege blikken Zyklon B en de haarzaal. Dat is bijna twee ton menselijk haar dat na de bevrijding in de magazijnen werd aangetroffen. Fotograferen mag er niet, en het hoeft niemand uit te leggen waarom.

3. Blok 5 — Materiële bewijzen van de misdaad

De vitrines: koffers met handgeschilderde namen, schoenen, brillen, prothesen, keukengerei, borstels, kinderkleding. Het is de zaal die bijna iedereen jaren later nog herinnert, omdat de omvang de statistiek omzet in iets lichamelijks.

4. Blok 6 — Het leven van de gevangene

De registratie, de tatoeage, het uniform, het voedselrantsoen. In de gang hangen de identificatiefoto's van gevangenen met hun naam, hun datum van aankomst en hun datum van overlijden. Vaak maar weken van elkaar gescheiden.

5. Blok 7 — Woon- en sanitaire omstandigheden

Gereconstrueerde slaapzalen, latrines, wasruimten. Het legt de overbevolking beter uit dan welk cijfer dan ook.

6. Blok 10 — Medische experimenten

Hier werden de sterilisatie-experimenten op vrouwen uitgevoerd. De ramen aan de kant van de binnenplaats zijn dichtgemetseld, en daar is een reden voor: die binnenplaats is de Dodenmuur, en men wilde niet dat die van binnenuit zichtbaar was.

7. Blok 11 — De kampgevangenis

De gevangenis binnen de gevangenis. Strafcellen, waaronder de staancellen, waarin de gevangenen de nacht moesten doorbrengen zonder te kunnen gaan zitten en overdag werkten. In de kelder van dit blok zijn in september 1941 de eerste vergassingsproeven met Zyklon B gedaan.

8. De Dodenmuur

De binnenplaats tussen de blokken 10 en 11, waar duizenden gevangenen zijn gefusilleerd, voor het merendeel Poolse politieke gevangenen. Vandaag liggen er bijna altijd bloemen en kaarsen. Het is het punt waar het de moeite waard is om even in stilte te blijven staan.

9. Blok 13 — Tentoonstelling over de Roma en portretten van Dina Babbitt

De tentoonstelling gewijd aan de genocide op het Romavolk, die voor de Nederlandstalige bezoeker het minst bekende deel van Auschwitz blijft. Hier hangen de portretten van Romagevangenen die Dina Babbitt in opdracht van Josef Mengele schilderde. Ze schilderde ze om te overleven, en ze overleefde.

10. Blok 17 — Nationale tentoonstelling van Oostenrijk

Een blok dat gevangenen met ambachtelijke beroepen huisvestte. Bij restauratiewerkzaamheden zijn in de schoorsteen voorwerpen tevoorschijn gekomen: kleine objecten die door gevangenen waren vervaardigd en verborgen.

11. Blok 27 — Tentoonstelling «Shoah»

De tentoonstelling van Yad Vashem. Bevat de kindertekeningen, het Centrum voor Bezinning en het Boek der Namen: een reusachtig volume met de namen van miljoenen geïdentificeerde slachtoffers. Mensen zoeken er hun eigen familienaam op. Het is waarschijnlijk de moeilijkste ruimte van het hele terrein.

12. Opvangcentrum voor gevangenen

De plek waar aangekomenen werden geregistreerd, getatoeëerd en «gedesinfecteerd». Het precieze punt waarop een mens ophield een naam te hebben.

13. Crematorium I

Het eerste crematorium en de eerste gaskamer van het complex, waar de massamoorden in 1941 begonnen. Het is het enige dat nog overeind staat, deels gereconstrueerd na de oorlog. Je gaat er in stilte in en in stilte weer uit.

14. De galg van Rudolf Höss

Op enkele meters van het crematorium. Rudolf Höss, kampcommandant, werd in Polen berecht en in 1947 ter plekke terechtgesteld. De locatie is geen toeval.

15. Het huis van de commandant

De familievilla van Höss, tegen de buitenmuur aan, op slechts enkele meters van Crematorium I. Zijn kinderen groeiden daar op, met tuin. Het is het detail dat van het hele bezoek het moeilijkst te verwerken valt en dat verklaart waarom deze geschiedenis ons blijft aanspreken.

16. De nationale tentoonstellingen

België, Frankrijk, Hongarije, Nederland, Italië en andere landen onderhouden eigen tentoonstellingen over hun gedeporteerden. Ze zijn over meerdere blokken verspreid, en vrijwel niemand bezoekt ze omdat men daar uitgeput aankomt. Als je nog energie hebt, ga dan in elk geval één binnen.

---

Wat te zien in Birkenau

Birkenau heeft geen uitgezette route zoals Auschwitz I. Het is een onmetelijk open veld met overblijfselen, en juist daar merk je het meest dat je zonder context aankomt.

De toegangstoren en de spoorweg

Het beeld dat iedereen in zijn hoofd heeft. Je kunt de toren beklimmen, en dat moet je ook doen: vanaf daar begrijp je de schaal van het kamp op een manier die vanaf de grond onmogelijk is.

De selectierampe

De doodlopende rail waar de treinen stopten en waar een SS-officier, in enkele seconden en met een handgebaar, besloot wie het kamp binnenging en wie rechtstreeks naar de gaskamers werd gestuurd. Er staan nog goederenwagons op de rails.

De barakkensectoren

Van sector BI staan nog de bakstenen barakken; van BII vooral de houten, gebouwd volgens plannen van veldstallen. Slechts enkele zijn in hun geheel bewaard. De rest zijn rijen schoorstenen op open veld, wat waarschijnlijk het hardste beeld van de plek is.

De ruïnes van de crematoria II en III

Door de SS in januari 1945 opgeblazen om het bewijsmateriaal uit te wissen. Ze zijn exact in de staat gelaten waarin ze achterbleven. Eromheen staan gedenkplaten en vaak liggen er stenen, neergelegd door Joodse bezoekers volgens de gebruikelijke traditie.

Het Internationaal Monument

Aan het eind van het spoor, tussen beide crematoria in. Platen met dezelfde tekst in alle talen van de slachtoffers. Het is het natuurlijke einde van de route en de plek waar mensen een tijdje gaan zitten voor ze vertrekken.

«De Sauna» en de asvijvers

Het verst gelegen en het minst bezochte deel, omdat je flink moet lopen. Het ontsmettingsgebouw bevat een tentoonstelling met familiefoto's die in de bagage van de gedeporteerden zijn aangetroffen: mensen op het strand, bruiloften, kinderen. In de buurt liggen de vijvers waar as in werd gestrooid. Als je tijd hebt, ga.

---

Oświęcim, het stadje dat er al was

Oświęcim was een Poolse stad met een eeuwenoude Joodse gemeenschap voordat de Duitse nazi's er het kamp vestigden en de naam veranderden. Meer dan de helft van haar inwoners was Joods vóór de oorlog.

Vrijwel geen bezoeker weet dat, omdat men komt, het kamp ziet en terugkeert naar Krakau. Als je twee uur over hebt, vertellen het Herdenkingsmuseum van de Inwoners van het Land van Oświęcim en de synagoge Chevra Lomdei Mishnayot de andere helft van het verhaal: dat van het leven dat er daarvoor was.

---

Regels van het Memoriaal

Dit is geen opsomming van formaliteiten. Het is het kader waarbinnen je deze plek bezoekt.

• Plechtigheid en respect. Het Museum vraagt er uitdrukkelijk om, en het is geen decoratieve formule: dit is een begraafplaats zonder graven.
• Een bezoek wordt afgeraden voor kinderen onder 14 jaar.
• Bagage. Er geldt een maximumgrootte voor rugzak of tas binnen. De exacte maat is meerdere keren gewijzigd en er circuleren tegenstrijdige cijfers, dus controleer die de dag ervoor op de website van het Museum. Er is een bagagekluis in het bezoekerscentrum voor grote bagage, en wat volumineus is, kun je beter in de auto of de bus laten.
• Verboden: eten, drinken en roken op het terrein; evenals drones, statieven, vlaggen en politieke, religieuze of nationalistische symbolen, en audio-apparaten met luidspreker.
• Fotografie. In het algemeen toegestaan, maar niet in bepaalde zalen; dat staat aangegeven. Fotografie voor commerciële doeleinden, met een drone of in ruimtes die niet voor publiek toegankelijk zijn, vereist voorafgaande toestemming van het Museum.
• Kom 30 minuten voor je tijd, in verband met de veiligheidscontrole.
• Gidsen. Alleen door het Museum erkende gids-educatoren mogen bezoekers op het terrein begeleiden. Als je ter plekke uitleg van een mens wilt, boek je dat rechtstreeks bij het Museum.

Een opmerking over de foto's

In de recensies van deze plek keert één opmerking terug die meer zegt dan welke reglementering ook: wat de bezoekers het meest stoort, is niet de plek, maar de mensen die lachende selfies maken op het spoor van Birkenau. Je hoeft niets te verbieden. Het volstaat te onthouden waar je bent.

---

Kun je er met kinderen heen?

Het Museum raadt een bezoek af voor kinderen jonger dan 14 jaar, en het is beter dat serieus te nemen in plaats van als een bureaucratische suggestie. Het is geen kwestie van fysieke uithouding: er zijn zalen met uiterst expliciete inhoud en een jong kind heeft niet de middelen om dat te verwerken.

Als je met tieners vanaf die leeftijd reist, kan het bezoek een van de belangrijkste vormende ervaringen van hun leven worden, op twee voorwaarden: dat ze aankomen in de wetenschap wat ze gaan zien, en dat een volwassene bereid is er achteraf over te praten. Het gesprek op de terugweg in de bus telt net zo zwaar als de rondgang zelf.

---

Toegankelijkheid

Het terrein is in een groot deel toegankelijk voor rolstoelgebruikers, al moet je rekening houden met oneffen oppervlakken door de authenticiteit van de bodem: oud plaveisel, grind en, in Birkenau, open veld. Sommige blokken hebben trappen binnen. Als je met beperkte mobiliteit reist, schrijf dan vooraf naar het Museum: ze reageren en passen aan.

---

Vijf veelgemaakte fouten

1. De reservering uitstellen tot de laatste week. De passen zonder educator raken op en worden niet aan de poort verkocht. Reserveer zodra het reserveringsvenster opent.
2. Het hotel vóór de pas boeken. Het tijdstip van de pas bepaalt al het andere.
3. Aannemen dat je in de zomer 's ochtends binnenkunt. Van april tot oktober, van 10:00 tot 15:00, is er geen vrije toegang.
4. Geen tijd overhouden voor Birkenau. Dit is de duurste fout van allemaal, want Birkenau is het hart van de plek.
5. Zonder voorbereiding naar binnen gaan. Het terrein legt niet uit; het toont. Zonder te weten waar je naar kijkt, kom je er met beelden maar zonder geschiedenis uit.

---

Audiogids van Auschwitz in het Nederlands

Binnen het Memoriaal bestaat geen audiogidssysteem van het Museum. De koptelefoons die je bij sommige groepen ziet, zijn ontvangers om de educator tijdens de rondleiding te volgen. Als je met de pas zonder educator binnenkomt, ga je zonder enige uitleg naar binnen.

Guipock is van ons, dus lees deze paragraaf met dat filter.

We benaderen de audiogids van Auschwitz anders dan de rest van onze catalogus, en ik denk dat dit de juiste benadering is voor juist deze plek: hij is bedoeld om vóór je naar binnen gaat en tussen de terreinen door te beluisteren, niet om over de tentoonstellingszalen heen te vertellen. Anderhalf uur bus of trein vanuit Krakau is ruim voldoende om aan te komen in de wetenschap wat elk blok was, wat er op de rampe werd beslist en waarom het huis van de commandant staat waar het staat. Binnen loop je in stilte, zoals men daar moet lopen.

Wat hij bevat:

• Auschwitz I volledig, 64 minuten en 16 punten: de poort, de blokken 4, 5, 6, 7, 10, 11 en 13, de Dodenmuur, Blok 27, Crematorium I, de galg en het huis van Höss en de nationale tentoonstellingen.
• Birkenau, het Internationaal Monument en het Herdenkingsmuseum van Oświęcim, voor de rest van de dag.
• Werkt zonder internetverbinding, mits vooraf gedownload. Binnen ben je niet afhankelijk van bereik.
• Kaart met alle punten, vooral nuttig in Birkenau, waar je je werkelijk kunt verliezen.
• Kies je accent: onder meer Nederlands, en nog verschillende andere talen.
• Gezinscode voor maximaal 5 personen met een eenmalige betaling van 13,99 €, zonder abonnement. Dat is zoals mensen deze plek doorgaans bezoeken: als paar of als gezin.

Neem eigen koptelefoons mee. Geen luidspreker en geen hoog volume: het is verboden en, bovenal, het hoort niet.

---

Het praktische

• Dichte, comfortabele schoenen. Birkenau is een enorm open terrein en de bodem is bewust oneffen.
• Kleding naar het seizoen, zonder uitzondering. In de zomer is er in Birkenau geen schaduw. In de winter snijdt de wind op de vlakte, en het zijn urenlang in de openlucht.
• Water, in het besef dat drinken binnen de tentoonstellingsgebouwen niet mag.
• Powerbank als je audio en camera vier of vijf uur lang gaat gebruiken.
• Identiteitsbewijs, verplicht en gecontroleerd bij de ingang.
• Eet van tevoren of achteraf, nooit binnen. In Oświęcim zijn gewone zaken voor gewone prijzen.
• Houd de middag of avond vrij. Plan geen etentje met vrienden of een ander museum achteraf. Je zult niets willen doen.

---

Veelgestelde vragen

Is de toegang tot Auschwitz gratis? Ja, het bezoek zonder gids-educator is gratis. Waar je voor betaalt zijn de gidsdiensten van het Museum en, in voorkomend geval, het vervoer. De gratis pas moet toch online worden gereserveerd en staat op naam.

Kun je Auschwitz zonder gids bezoeken? Ja, maar alleen in bepaalde tijdvakken die per maand veranderen, en niet tussen 10:00 en 15:00 van april tot oktober.

Kun je kaartjes aan de ingang kopen? Nee. Sinds maart worden alle passen uitsluitend verkregen via visit.auschwitz.org.

Hoe lang duurt een bezoek aan Auschwitz en Birkenau? Tussen vier en vijf uur om beide in alle rust te zien, inclusief overbrugging. De standaardrondleiding duurt ongeveer drieënhalf uur.

Heb je aparte kaartjes nodig voor Auschwitz en Birkenau? Nee. Eén pas geeft toegang tot beide terreinen, en er rijdt een pendeldienst tussen beide.

Is er een officiële audiogids binnen het Museum? Nee, er is geen audiogidssysteem van het Memoriaal. De koptelefoons zijn voor de rondleidingen met educator.

Mag je foto's maken? In het algemeen wel, behalve in bepaalde zalen waar dat is aangegeven. Met respect, en zonder selfies.

---